با شما موافقم چون کلمات تنها ابزاری جهت انتقال مفاهیم هستند و آنچه مهم است فقط و فقط «مفهوم» است! این نگاه خیلی ابتدایی است
اما هنگامی که ما می بینیم در یک جامعه و توسط یک جریان باستانگرا و با اهدافی مشخص جریانی به راه میافتد و جهت تبدیل زبان و حذف کلمات مورد استفاده مردم از کلماتی که ریشه عربی دارند ( و. البته فارسی اند چون مورد استفاده فارسی زبانانند) به کلماتی با ریشه ی یک زبانی نامتعارف و نامانوس برای فارسی زبانان می کوشد اینجا همراه شدن با این جریان و عدم مقاوت چندان منطقی به نظر نمی رسد.
خصوصا اینکه زبان عربی زبان اسلام است و هر چه زبان ما به آن نزدیک باشد تمامی مردم و نسلهای ما با سادگی بیشتری میتوانند با کلام الله مجید ارتباط برقرار کنند و منشا خیر و صدقات جاریه است.
مگر هدف ما از محافظت از زبان فارسی حفظ میراث گرانقدر گذشتگان نیست؟ مگر نه این است که لسان الغیب حافظ و شعرای والامقام امثال ایشان از همین زبان آمیخته با ریشه های عربی استفاده می کرده اند و حتی بخشی از اشعار آنها نیز کاملا عربی است>؟؟؟
آیا این جریان خود نمی تواند ارتباط ما را حتی با شعرای خودمان نیز قطع کند و زمینه ای شود تا فارسی زبانان را پارسی زبان کند و به جاهلیت باستانی پیوند دهد؟

ما آموزش ناسیونالیسم می‌دهیم، مردم به همین واژه حساس می‌شوند، و ما به دلیل حساسیت مردم، ناسیونالیسم را توسعه می‌دهیم، و توحید را حذف می‌کنیم.
سوال این است که چرا از ابتدا توحید را آموزش ندادیم، که حالا توجه و حساسیت روی ناسیونالیسم متوقف شده است؟ و این منجر شده است که رفتار ما کاملا از درون استحاله شده و شبیه یک کشور سکولار و خدانشناس ظاهر می‌شود. حالا باز هم اگر سخنرانی احمدی نژاد نبود که ما دق می‌کردیم با این تلویزیون!

ماشاالله