شکر!

سید احمد — Tue, 03 Aug 2010 17:48:21 +0000

تواضع آن نیست که آن‌چه که داری را از دیگران مخفی کنی و حقایق را نگویی، آن‌چه که خدا به تو داده، نعمتی است که باید قدر دانسته شود. اگر نعمت‌ها و روزی‌های خدا را به گمان تواضع، کتمان کنی، حق شکرگزاری را ادا نکرده‌ای. و اگر ذکر نکردی نعمات را رفته رفته از یاد می‌بری و این‌گونه شکر خدا هم از یادت می‌رود، چون این‌گونه مشتبه می‌شود که واقعا هیچ نداری! پس در خفا و آشکار، نعمات خدا را نزد همه‌گان فاش بگو. و چون خواستی تواضع کنی، بگو همۀ دارائی من از خداست.

جزء ۱۹ سوره النمل آیه ۱۹
فَتَبَسَّمَ ضَاحِکًا مِّن قَوْلِهَا وَقَالَ رَبِّ أَوْزِعْنِی أَنْ أَشْکُرَ نِعْمَتَکَ الَّتِی أَنْعَمْتَ عَلَیَّ وَعَلَى وَالِدَیَّ وَأَنْ أَعْمَلَ صَالِحًا تَرْضَاهُ وَأَدْخِلْنِی بِرَحْمَتِکَ فِی عِبَادِکَ الصَّالِحِینَ
سلیمان از سخن او تبسّمى کرد و خندید و گفت‏: (پروردگارا! شکر نعمتهایى را که بر من و پدر و مادرم ارزانى داشته‏اى به من الهام کن‏، و توفیق ده تا عمل صالحى که موجب رضاى توست انجام دهم‏، و مرا برحمت خود در زمره بندگان صالحت وارد کن‏!)

روزنوشت » کوته نوشت

شکر!