سلام

شاید خیلی‌ها امیل لحود رئیس جمهور پیشین لبنان را نشناسند. رئیس جمهور مسیحی که اگر کسی غیر از او، در این جای‌گاه بود حزب الله در لبنان در مسیر موفقیت‌های خود با سختی‌های مضاعفی مواجه می‌شد، اما همواره در دورۀ مسوولیت خود، و هنگامۀ عبور حزب الله از گردنه‌های سیاسی داخلی، همچون سدّی سطبر بر سر راه تجاوزات داخلی منافقین و مزدوران کفر و الحاد که چشم به همکاری او بعنوان یک مسیحی داشتند، می‌ایستاد و از حزب الله حمایت می‌کرد. هر چند رئیس جمهور در لبنان اختیارات اجرائی کمی دارد اما وی نهایت تلاش خود را جهت بهبود اوضاع به سمت عقیده خود که منطبق بر آرمان حزب الله بود، به کار می‌برد. گروه‌های آمریکائی مسیحی که سابقۀ جنایتکاری فراوانی در لبنان دارند، او را به شدت مورد سرزنش قرار می‌دادند و کار به فحّاشی رسمی و تحقیر وی در میدان‌های عمومی و رسانه‌ای با نهایت فشار نیز می‌رسید اما وی همچنان بر مسیر خود، استوار بود و در مقابل فشارهای هزینه‌دار بسیار، با عکس العمل منطقی و شخصیت بسیار لطیف و آرام خود، تلاش‌های دشمن را ناکام می‌گذاشت. دی‌روز روزنامۀ هم‍شهری به مناسبت سال‌گرد انتخابات ۲۲ خرداد ۸۸ و بررسی اغتشاش‌های پس از آن، ویژه‌نامه‌ای با عنوان “عبور از فتنه” منتشر کرد که بخشی از آن به مصاحبه با این بزرگ‌مرد، که حقیقتا نعمتی برای لبنان و بشریت بوده و هست، اختصاص یافته است.

لحود در این مصاحبه توضیح جالبی در مورد خود و ایران می‌دهد که راز و بنیان همراهی انسانی وی بعنوان یک نصرانی را با حزب الله شیعی و ایران اسلامی فاش می‌سازد. رازی که مبین شکاف و اختلاف عملکرد انسان‌هاست و مسیر زندگی هر انسانی را تعیین می‌کند و همۀ این در همین پاراگراف نشانی داده می‌شود.

پیروزی ایران در مقابل آمریکا و غرب حتمی است . ایران سیاستش را تغییر نمی دهد. چرا که از ابتدا هم بر اساس سود و زیان عمل نمی کرده است. عمل ایران بر اساس عقیده است و هیچ‌گاه مانند دیگر کشورها در امور داخلی بقیه دخالت نمی‌کند؛ اهل تعامل و خواستار ارتباط گسترده با سایر کشورها می‌باشد. من هم سعی کردم در زمان مسؤولیتم همچون ایران سیاستهایم را بر اساس عقیده دنبال کنم. به همین خاطر هنوز هم، به آنچه انجام داده ام،‌ یقین دارم. ولی متاسفانه احزاب دیگر لبنانی تاجر بالذات هستند، آنها تا پایان با ما بودند تا اینکه حریری ناگهان ترور شد وآنها به سوی دیگر گرایش یافتند و امروز که ما قدرتمند شده ایم، دوباره برگشته اند اما یقین دارم اگر فردا دوباره آمریکایی ها قدرتمند شوند، به سوی آنها خواهند چرخید.

این، دقیقا همان چیزی‌است که ما در ایران، می‌بایست بعنوان بنیۀ جنگ نرم، به جوانان کشورمان، منتقل کنیم. موضوعی است که ذات انسانی آدم را هدف قرار می‌دهد، و قابل هضم است. بدیهی است اگر نسل‌های ما بر این بنیان تربیت یابند، نفوذناپذیر و شکست‌ناپذیر خواهند بود. این یک مدل انسانی و فرا ملیّتی است و روحی است مشترک، بین همۀ انسان‌ها که در صدد پالایش خود برآمده‌اند، که در “امیل لحود” لبنانی، “راشل کوری” آمریکائی، و عموم سواران کشتی “آزادی غزه” از نمایندگان پارلمان‌های سوئدی و آلمانی گرفته تا غیر از آنها، در بطن عموم آزاده‌گان جهان دیده می‌شود. و ما در آموزش نسل‌های خود نسبت به این مهم که اصولا از نظرم، نوعی از عشق است که خود در عرصۀ اجتماعی، روح اسلام است، کم گذاشته ایم و بسیار کمتر دیده‌ایم که فیلمی یا سریالی به تبیین این اخلاق و فرهنگ و نوع زیستن بپردازد.

* عنوان این نوشته برداشت بنده از گفتۀ لحود است، نه عین آن.

(شهادت آب)

مادرم همیشه مفاتیح می‌خواند، آبی، قندی و چند دقیقه دعا می خواند و می گفت “بخور! شفاست” یا “تبرک است”،  من هم یا نمی‌خوردم، یا با اکراه، می‌گفتم ممکن است این “شرک” باشد! معلوم نیست این کار درست باشد.این ماده “چه حالی‌اش” است! این توسل به یک چیز لایعقل است! تا همین دو سه سال پیش، قبل از اینکه دانشمند لادین ژاپنی، چیزهائی بگوید.

اما گویا معرفت این ماده، بیشتر از ما بود ! “گویا” که نه، حتما! خجالت بکشم!

حالا وقتی تعارفم می‌کند می‌خورم! قورت، قورت، قورت! و تشکر می‌کنم.

کودکی نورس که بودم، مادرم می‌گفت اگر کار زشت کنی روز قیامت، دستانت همه چیز را می‌گوید حتی اگر خودت نخواهی. من هم با تعجب سر می‌خاراندم که … دست چطور دهان باز می‌کند ؟ و صحنه عجیبی در ذهنم مجسم می کردم و کمی دستم را نگاه می‌کردم… ترس برم می داشت … و سعی می‌کردم باور نکنم تا نفس‌امّاره‌ام راحت باشد، می‌ترسیدم از یک شاهد و گویا جزو فطرتم بود! هر چند معصوم و پاک بودم! ولی حالا این در نظرم هشدار خوبی است که در مجموعه رحمات خدا می‌گنجد تا انسان از مسیر منحرف نشود.

یَوْمَ تَشْهَدُ عَلَیْهِمْ أَلْسِنَتُهُمْ وَأَیْدِیهِمْ وَأَرْجُلُهُم بِمَا کَانُوا یَعْمَلُونَ
در آن روز زبانها و دستها و پاهایشان بر ضدّ آنها به اعمالى که مرتکب مى‏شدند گواهى مى‏دهد!
جزء ۱۸ سوره النور آیه ۲۴

و

وَیَوْمَ یُحْشَرُ أَعْدَاء اللَّهِ إِلَى النَّارِ فَهُمْ یُوزَعُونَ «۱۹»
حَتَّى إِذَا مَا جَاؤُوهَا شَهِدَ عَلَیْهِمْ سَمْعُهُمْ وَأَبْصَارُهُمْ وَجُلُودُهُمْ بِمَا کَانُوا یَعْمَلُونَ «۲۰»
وَقَالُوا لِجُلُودِهِمْ لِمَ شَهِدتُّمْ عَلَیْنَا قَالُوا أَنطَقَنَا اللَّهُ الَّذِی أَنطَقَ کُلَّ شَیْءٍ وَهُوَ خَلَقَکُمْ أَوَّلَ مَرَّةٍ وَإِلَیْهِ تُرْجَعُونَ «۲۱»  وَمَا کُنتُمْ تَسْتَتِرُونَ أَنْ یَشْهَدَ عَلَیْکُمْ سَمْعُکُمْ وَلَا أَبْصَارُکُمْ وَلَا جُلُودُکُمْ وَلَکِن ظَنَنتُمْ أَنَّ اللَّهَ لَا یَعْلَمُ کَثِیرًا مِّمَّا تَعْمَلُونَ «۲۲»
روزى را که دشمنان خدا را جمع کرده به سوى دوزخ مى‏برند،و صفوف پیشین را نگه مى‏دارند «۱۹»
وقتى به آن مى‏رسند، گوشها و چشمها و پوستهاى تنشان به آنچه مى‏کردند گواهى مى‏دهند.  «۲۰»
آنها به پوستهاى تنشان مى‏گویند: (چرا بر ضدّ ما گواهى دادید؟!) آنها جواب مى‏دهند: (همان خدایى که هر موجودى را به نطق درآورده ما را گویا ساخته ؛ و او شما را نخستین بار آفرید، و بازگشتتان بسوى اوست‏!  «۲۱»
سوره فصّلت

و

الْیَوْمَ نَخْتِمُ عَلَى أَفْوَاهِهِمْ وَتُکَلِّمُنَا أَیْدِیهِمْ وَتَشْهَدُ أَرْجُلُهُمْ بِمَا کَانُوا یَکْسِبُونَ
امروز بر دهانشان مُهر مى‏نهیم‏، و دستهایشان با ما سخن مى‏گویند و پاهایشان کارهایى را که انجام مى‏دادند شهادت مى‏دهند!
جزء ۲۳ سوره یس آیه ۶۵

حالا در این چندسال، جواب کودکی خود را گرفتم، و عمیقا معتقدم، دست هم مثل آب مأمور است، و ضبط می‌کند و آرایش می‌گیرد. فقط ما هنوز نفهمیده‌ایم که روش پیچیده‌اش دقیقا چیست و یک سلول چند گیگ حافظه دارد؟ یا چند ترا! یا گوگل! و چند تراهرتز سرعت محاسبه‌اش است! معلوم نیست این تصویری که آب ارائه می‌کند، چگونه قابل کدگشایی باشد … و ما چند سال دیگر بتوانیم سخت افزاری بسازیم که این تصویر را کدگشائی کند. خدا هم حول ما از رگ گردن نزدیک تر حاضر است و مثل کسی که معمای دانسته‌اش را طرح می‌کند، به مای گیج نظر می‌کند … و همیشه دعوت می‌کند به فکر تا معما حل شود و آسان شود و هی ما را حرص می‌دهد … و شاید مثل والدین با عشقش به ما می‌خندد و خلاصه با دوستانش سرگرمی خوبی دارند !!! العیاذ بالله.

مخلوقات خدا مثل اگو!ی انسان چموش و سرکش نیستند. حتی کوه هم قبول نکرد! ولی انسان قبول کرد و چه سخت است سربلند آمدن از این آزمایش، و واکنش مثبت به نظر خدا.

چند روز پیش در حمّام، که آب زبان نبسته‌! را -از نوع یارانه‌ای- بر سرم می‌ریختم و همچنان با خوف و رجا نسبت به آن  برخورد می‌کردم، به عمق موضوع و قابلیت عرصه وسیع اجتماعی آن دقت کردم و اینکه با این ایده بدیع، می‌توان چندتا کارتون ساخت و چند تا فیلم؟ و چقدر روی آن مانور داد، تا جامعه را نسبت به توحید و معاد هوشیار کرد و مطمئنم اگر چنین اتفاقی بیافتد، “ماتریکس” جلوی چنین فیلمی زانو خواهد زد و اگر با کیفیت خوب و جلوه‌های ویژه خوب ساخته شود، خیلی فوری جهانی خواهد شد و بعنوان عنصری از فیلم‌ها می‌تواند برای همیشه بماند. خیلی از این کشف‌های علمی شده است، و فیلم‌سازان بودجه‌خوار ما هنوز در پی ساختن فیلم‌های شکست عشقی هستند و بس. وقتی چنین موضوعی را با فیلم‌های بی‌حساب و کتاب و بی‌در و پیکر و سودجویانه و سناریوهای پوچ آنها در سینما و تلویزیون جمهوری اسلامی مقایسه می‌کردم، فکر کردم چه خوب بود به جای این همه موضوع تکراری و بی‌فایده، که از بی‌هدفی سازندگان و بی‌انگیزگی‌شان و عدم برخورداری از عرق ایدئولوژیک، نشأت می‌گیرد، به چنین موضوعاتی بهتر توجه می‌شد. اگر بخواهیم سینمای ملی و آئینی داشته باشیم که جهان‌شمول نیز باشد، باید از این نقاط شروع کنیم. اما از نیروی مدعی فعلی حاضر در صحنۀ هنر و تئاتر و تلویزیون و سینما، و مافیاهای فاسد مستقر در صحنه، چنین حرکاتی بعید است، و نمایندگان واقعی مردم و انقلاب اسلامی که آفت دنیا آنان را نزده است، باید طرحی نو بیافکنند و اقدام به حرکات جدی‌تری در پای گذاشتن به عرصه‌های اینچنین بکنند. البته این ایده هم صلواتی است. بسم الله !

پیامبر اکرم (ص):
هر کس سنت نیکوئی را پایه ریزی کند پاداش آن و پاداش هر کس به آن عمل کند تا روز قیامت به این شخص داده خواهد شد. بدون این که از اجر کسانی که آن را انجام می دهند چیزی کاسته شود.

پ.ن : باران می‌آید! خدایا به حق عظمت خلقتت دل مهدی فاطمه را برای همیشه شاد بفرما .