________

زمانی که فرعون تاریخی مصر در پایان یک چالش سهمگین در برابر رسالت‌های الهی صحنۀ کارزار را باخته و در آب‌های نیل غرق می‌گردد، بدن بی‌روح این مدعی الوهیت نجات می‌یابد تا آیندگان را عبرت باشد.

جزء ۱۱ سوره یونس آیه ۹۲
فَالْیَوْمَ نُنَجِّیکَ بِبَدَنِکَ لِتَکُونَ لِمَنْ خَلْفَکَ آیَهً وَإِنَّ کَثِیرًا مِّنَ النَّاسِ عَنْ آیَاتِنَا لَغَافِلُونَ
ولى امروز، بدنت را [از آب‏] نجات مى‏دهیم‏، تا عبرتى براى آیندگان باشى‏! و بسیارى از مردم‏، از آیات ما غافلند!

اما قرآن کریم در ذیل همین آیۀ کریمه از پندگیری‌های اندک طاغوت‌ها سخن می‌گوید که « وَإِنَّ کَثِیرًا مِّنَ النَّاسِ عَنْ آیَاتِنَا لَغَافِلُونَ » : و بسیارى از مردم‏، از آیات ما غافلند! .

بدین ترتیب تاریخ بشری مالامال از عبرتهای سنگین، جدالها، چالش‌ها و رویاروئی‌های همیشگی دو جبهۀ حق و باطل، نور و ظلمت، حزب‌الله و حزب‌الشیطان می‌ماند ، زمانی که مفهوم « اسْتَحْوَذَ عَلَیْهِمُ الشَّیْطَانُ فَأَنسَاهُمْ ذِکْرَ اللَّهِ ، شیطان بر آنان مسلّط شده و یاد خدا را از خاطر آنها برده‏ »، دامان طاغوت‌های زمین را فرا می‌گیرد، چیزی جز «أُوْلَئِکَ حِزْبُ الشَّیْطَانِ أَلَا إِنَّ حِزْبَ الشَّیْطَانِ هُمُ الْخَاسِرُونَ: : آنان حزب شیطانند! بدانید حزب شیطان زیانکارانند! » باقی نخواهد ماند. سوره مجادله آیه ۱۹٫

کسانی که در روزهای واپسین، حکومت فرعونی حسنی مبارک را در مصر پی می‌گرفتند، حوادث، سخنرانی‌ها، تصمیم گیری‌های متحجرانۀ رژیم مصر را نمادی نو از سنت‌های دیرینۀ تفرعن، طاغوت‌گری و طغیان می‌دیدند.

فرعون مصر از (من) شکست ناپذیر خود گفت ، به سربازان و نیروهای سرکوب خود بالید، شائبۀ تقصیر در خود را ناممکن دانست، (هامان) را به نیابت برگزید… دو میلیون سرباز امنیتی خود را برای قلع و قمع مصری‌ها به خیابان فرستاد ، مردم را تهدید کرد و وعید داد، تانک‌های ارتش تحت سلطه را به خیابان فرستاد و بالگرد و هواپیمای جنگده بر سر مردم به پرواز درآورد، شبیخون‌های جاهلی اسب سواران و شترسواران را برای ارعاب به میدان التحریر گسیل داشت و این اقدامات سرکوب‌گرانه پاسخ به مردمی بود که وطن را و کرامت را و انسان را قربانی فرعون و مزدوران او می‌دیدند .

جزء ۲۰ سوره القصص آیه ۴
إِنَّ فِرْعَوْنَ عَلَا فِی الْأَرْضِ وَجَعَلَ أَهْلَهَا شِیَعًا یَسْتَضْعِفُ طَائِفَهً مِّنْهُمْ یُذَبِّحُ أَبْنَاءهُمْ وَیَسْتَحْیِی نِسَاءهُمْ إِنَّهُ کَانَ مِنَ الْمُفْسِدِینَ
فرعون در زمین برترى‏جویى کرد، و اهل آن را به گروه‏هاى مختلفى تقسیم نمود؛ گروهى را به ضعف و ناتوانى مى‏کشاند، پسرانشان را سر مى‏برید و زنانشان را [براى کنیزى و خدمت‏] زنده نگه مى‏داشت‏؛ او به یقین از مفسدان بود!

فرعون می‌گفت و حسنی‌مبارک نیز گفت!

جزء ۲۴ سوره غافر آیه ۲۹
قَالَ فِرْعَوْنُ مَا أُرِیکُمْ إِلَّا مَا أَرَى وَمَا أَهْدِیکُمْ إِلَّا سَبِیلَ الرَّشَادِ
فرعون گفت‏: (من جز آنچه را معتقدم به شما ارائه نمى‏دهم‏، و شما را جز به راه صحیح راهنمایى نمى‏کنم‏! [دستور، همان قتل موسى است‏!])

اما راهی که حاکم جبار مصر مردم را بدان فرا می خواند، فرجامی جز ذلت و خواری ، فقر و فلاکت، زبونی و بی هویتی در پی نداشت و این قهقرای تاریخی حکومت سی سالۀ رژیم مبارک انقلاب مردم را در پی داشت. انقلابی که یکبار دیگر فرعون عبرت نابگرفته مصر را در کنار نیل غرق کرد.

بعضی‌ها تلاش کردند انقلاب مصریان را انقلاب گرسنگان قلمداد کنند که بدون شک الگوی آمریکائی رژیم مبارک که در آن تمامی دارائی‌های کشور  دست چند سرمایه دار لایۀ فوقانی حاکمیت انباشت می‌گردد در تحریک مردم بی‌تاثیر نبوده است. دارائی ۷۰ میلیارد دلاری مبارک و خاندانش و هیمنۀ چند غول سرمایه‌دار حاشیۀ مبارک که بر تمامی مفاصل قدرت و حاکمیت چیره بودند، در کنار ده‌ها میلیون گرسنه  و بیکار، بنیاد اقتصادی جامعه مصر را به ویرانی می‌کشید. ( قیمت هر کیلو گوشت، معادل شصت جنیه مصری و معادل یک سوم حقوق کارگران بود )

اما فریادهای انقلابیون میدان تحریر تنها در گرسنگی خلاصه نمی‌گردید که شعار ( کرامت) صدائی رساتر در میان مردم داشت. کرامتی که رژیم دست نشاندۀ خائن تباهش ساخته بود. کرامتی که مرز و شاخص انسان‌های والای حزب الله، در مقابل اراذل و اوباش حزب الشیطان است. این مرز روشن را قرآن کریم علامت گذاری کرده ، توده‌های مسلمان را به رعایت آن فراخوانده است.

جزء ۲۸ سوره المجادله آیه ۲۲
لَا تَجِدُ قَوْمًا یُؤْمِنُونَ بِاللَّهِ وَالْیَوْمِ الْآخِرِ یُوَادُّونَ مَنْ حَادَّ اللَّهَ وَرَسُولَهُ وَلَوْ کَانُوا آبَاءهُمْ أَوْ أَبْنَاءهُمْ أَوْ إِخْوَانَهُمْ أَوْ عَشِیرَتَهُمْ أُوْلَئِکَ کَتَبَ فِی قُلُوبِهِمُ الْإِیمَانَ وَأَیَّدَهُم بِرُوحٍ مِّنْهُ وَیُدْخِلُهُمْ جَنَّاتٍ تَجْرِی مِن تَحْتِهَا الْأَنْهَارُ خَالِدِینَ فِیهَا رَضِیَ اللَّهُ عَنْهُمْ وَرَضُوا عَنْهُ أُوْلَئِکَ حِزْبُ اللَّهِ أَلَا إِنَّ حِزْبَ اللَّهِ هُمُ الْمُفْلِحُونَ
هیچ قومى را که ایمان به خدا و روز رستاخیز دارند نمى‏یابى که با دشمنان خدا و رسولش دوستى کنند، هر چند پدران یا فرزندان یا برادران یا خویشاوندانشان باشند؛ آنان کسانى هستند که خدا ایمان را بر صفحه دلهایشان نوشته و با روحى از ناحیه خودش آنها را تقویت فرموده‏، و آنها را در باغهایى از بهشت وارد مى‏کند که نهرها از زیر [درختانش‏] جارى است‏، جاودانه در آن مى‏مانند؛ خدا از آنها خشنود است‏، و آنان نیز از خدا خشنودند؛ آنها (حزب اللّه‏)اند؛ بدانید (حزب اللّه‏) پیروزان و رستگارانند.

این همان بخش محوری و قاطع تولی و تبری است که در آیۀ ۲۲ سورۀ مجادله آمده است. در آیۀ ۵۶ سورۀ مائده به شرط ولاء خدا و رسولش را عنوان اصلی حزب الله می‌داند. آیۀ ۵۱ سورۀ مائده تولای یهود و نصاری را  گناه شمارده، دوستان و همدستان آنانرا همانند خود آنها می‌داند.

در آیۀ ۹ سورۀ ممتحنه می‌آید: همانا که خداوند شما را از دوستی با آنان که با شما جنگیده‌اند و از سرزمین‌تان بیرون رانده‌اند و یا در این کار دشمنان را یاری داده‌اند باز می‌دارد، و آنان که با این دشمنان دوستی ورزند، از ستمکاران خواهند بود.

رژیم مبارک که تفرعن و طاغوت‌گری را از تبار تاریخ مصر به ارث برده بود، در صحنۀ معادلات سیاسی حاکم بر جهان از حداقلهای کرامت ملی عربی و اسلامی بی‌بهره بود، و به همین دلیل امروزه رژیم غاصب صهیونیستی شاخص‌ترین عزاداران سقوط مبارک است.

ملت مصر که کرامت و شرافت ملی و اسلامی خود را قربانی هوس‌ها و دنائتها و خیانت‌های حاکمان خود می‌دید غران و خروشان برای استرداد کرامت از دست رفتۀ خویش به پا خواست و فریاد کرامت و شرافت سر داد. (الإخوان المسلمین) جنبش هشتاد سالۀ اسلامی که گام‌های اولیۀ مبارزه با استعمار انگلیس و جنگ‌های چریکی کانال سوئز را بعهده داشت، از حق حیات سیاسی محروم بود. زندان‌های مخوف رژیم مبارک هماره، میزبان اسلامیون است چرا که اربابان رژیم مبارک اسلام را مانع طرح‌های توسعۀ رژیم صهیونیستی و نابودی ملت فلسطین می‌دانند.

این نهضت و جنبش زمانی در مصر قلع و قمع می‌گردد که در چند قدمی مصری‌ها و با همکاری و پشتیبانی حاکمان مصر رژیم بنیادگرا و استعمارگر سفاک صهیونیستی شتابان در تحقق رؤیاهای سه‌هزار سالۀ توراتی کوشا است. مسلمانان را قتل عام می‌کند، زمین را می‌سوزاند، انسان‌ها را آزرده می‌سازد. با محاصرۀ طولانی مسلمان‌های فلسطین، درصدد هولوکاست فلسطین است، در اینجا قهقهه‌ها و همپیالگی‌ها رژیم مبارک با این صهیونیست‌ها قابل تأمل است.

عمل و شعار (نه غزه، نه لبنان) طی سه دهۀ گذشته، در سر لوحۀ سیاست‌های رژیم مبارک بود، چرا که این خواست و ارادۀ اشغال‌گران صهیونیست و حامیان آمریکائی آنان است، در غزه مسلمانانی هستند که هنوز با روحیه وانگیزهای جهادی ( که مغضوب آمریکائی‌ها و اسرائیلی‌هاست) تن به پذیرش و به رسمیت شناختن اشغالگران نداده‌اند، مقاومت می‌کنند، جوان‌های‌شان را به صحنۀ مبارزه گسیل می‌دارند، سختی‌ها و مشقت‌های محاصرۀ ددمنشانه را پذیرفته‌اند. در لبنان هم همین‌طور، سد محکم (حزب الله) آسودگی خیال اسرائیل را و نیز فرصت آزادی عمل جناح اسرائیلی آمریکائی حریری-جعجع را در لبنان با مشکل روبرو می‌سازد. به همین دلیل شعار (نه غزه، نه لبنان) راهبر اصلی جناح همپای آمریکا و اسرائیل در منطقه می‌گردد.

تصویری از رژیم مبارک نشان‌گر ذلت‌ها و حقارت‌هائی است که این رژیم بر مردم مصر روا داشته است:
لیونی، وزیر صهیونیستی، در جلسه‌ای کنار مبارک و در کاخ وی حمله به غزه را اعلام می‌کند… به یک‌دیگر لبخند می‌زنند و دست هم را می‌فشارند. در همان لحظات که هواپیماهای اسرائیلی  خانه‌های فلسطینیان را توسط آتش‌بارها بر سر زنان و کودکان ویران می‌سازد.

از آن سو، یک گروه عملیاتی (حزب الله لبنان ) که در این شرایط از لبنان به سوی مصر و برای نفوذ در غزه به یاری فلسطینیان می‌شتابد توسط سربازان فرعون در مصر دستگیر می‌شوند و تحت وحشیانه‌ترین شکنجه‌ها قرار گرفته و در یک هیاهوی عظیم تبلیغاتی به عنوان جنایت‌کاران خطرناک محاکمه می‌شوند. در آن سمت، این بربریت رژیم و سرکوب مبارزان مسلمان، مجالس بزم و مغازله‌ها و معانقه‌ها بین سران رژیم صهیونیستی و رژیم مبارک، کرامت ملت مصر را به چالش می‌کشد.

رایس ، وزیر خارجۀ دولت بوش در یک مرحله از مراحل توطئه علیه جمهوری اسلامی به مصر می‌آید. خیلی روشن و صریح و بی محابا از رژیم مصر و حاکمان هم‌پیمان عرب سعودی‌ها و اردنی‌ها می‌خواهد که بر علیه جمهوری اسلامی فعال باشند. ( عمر سلیمان ) نایب چند روزۀ مبارک و رئیس تشکیلات امنیتی وی، هماهنگ کنندۀ اصلی فعالیت‌های مشترک رژیم صهیونیستی و مصر بر علیه جمهوری اسلامی ایران است.

روز گذشته خبرگزاری فرانسه به نقل از یک وزیر صهیونیستی ( بن الیعاذر) گزارش می‌دهد ، مبارک به وی گفته است که به دنبال یک خروج آبرومندانه از قدرت است. این وزیر سابق صهیونیستی بعنوان نزدیک‌ترین همراز مبارک و سنگ صبور وی رقم می‌خورد، مبارکی که طی سی و دو سال انقلاب اسلامی، مذبوحانه از هیچ ترفندی برای قطع روابط مردم سملمان مصر با جریان انقلاب اسلامی ایران فروگذار ننمود.

از این رو، غرش‌های خروشان مردم مصر انقلابی، برای بازگشت به خود و بازیافت کرامت از دست رفتۀ یک ملت بود. کرامتی که سران خائن و خودفروخته با سرکوب و قلع و قمع، آن را به تباهی کشیده و یک ملت را به غاصبان و ددمنشان ارزانی داشته بودند.